سلام
سازنده اختیار کامل و مطلق برای شماره‌گذاری دلخواه ندارد، اما قواعدی وجود دارد که ممکن است باعث شود این شماره‌گذاری در ظاهر نامنظم به نظر برسد.
در صورت‌جلسه تفکیکی اداره ثبت، پارکینگ و انباری به صورت دقیق با شماره قطعه مشخص شده و در سند مالکیت هر واحد ذکر شده‌اند. در این حالت، این فضاها «ملک اختصاصی» آن واحد هستند و در سند هم شماره دقیق آن‌ها قید شده است.
گاهی در سند قید می‌شود که پارکینگ یا انباری «مشاع» است. در این صورت، بهره‌برداری از آن طبق توافق مالکین یا مفاد اساسنامه ساختمان انجام می‌شود.

اینکه شماره پارکینگ (مثلاً ۹) با شماره واحد (مثلاً ۵) یکی نیست، امری کاملاً قانونی و رایج است. دلیل آن این است:
در زمان تفکیک آپارتمان توسط اداره ثبت، نقشه‌بردار بر اساس مساحت کل زمین و جانماییِ ستون‌ها، فضاها را قطعه‌بندی می‌کند. به هر قطعه یک «شماره قطعه» اختصاص داده می‌شود (مثلاً پارکینگ قطعه ۱ تا ۱۰).
سپس سازنده یا مالک اولیه، این قطعات را به واحدها اختصاص می‌دهد. هیچ اجباری نیست که پارکینگ شماره ۱ حتماً متعلق به واحد شماره ۱ باشد. این یک توافق تجاری است که در «صورت‌جلسه تفکیکی» ثبت شده است.

سلام محمد
طبق ماده ۲ قانون تملک آپارتمان‌ها قسمت‌های اختصاصی فقط آن بخش‌هایی هستند که در سند رسمی یا صورت‌مجلس تفکیکی به‌طور صریح برای یک واحد تعیین شده‌اند.
پارکینگ و انباری ذاتاً جزو مشاعات محسوب می‌شوند، مگر اینکه در صورت‌مجلس تفکیکی به‌صورت اختصاصی تعریف شده باشند.

طبق تبصره ماده ۴ آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها هر نوع تغییر در وضعیت مشاعات یا اختصاص آن به یک مالک خاص فقط با رضایت تمامی مالکین و درج رسمی در اسناد امکان‌پذیر است.
یعنی حتی اگر سازنده باشد، بدون رضایت بقیه، حق مصادره قانونی مشاعات را ندارد.

نکته کلیدی‌ : طبق ماده ۳ قانون تملک آپارتمان‌ها هیچ مالکی نمی‌تواند در مشاعات تصرفی انجام دهد که مانع استفاده سایر مالکین شود.
ثبت تمام پارکینگ‌ها و انباری‌ها به نام یک نفر، مصداق روشن همین ممنوعیت است.